Russians discover 'warm' oasis near the South Pole

strange (1)

9 February 1956, Primitive plant life, and small black bird.

Russians in 'warm' oasis near the South Pole. Scholars from the Russian South Pole expedition have visited an 'oasis' at the South Pole, where the temperature rises to 77 degrees Fahrenheit (25C) in the middle of the day and where there is some primitive plant life. Radio Moscow broadcasted the following news.

The oasis is approximately 500 square km in size and is located in Queen Mary country, on the eastern edge of the South Pole region. The oasis was discovered as early as 1948 by an American expedition observer flying above it, but according to the Russians, the oasis has now been entered by people for the first time.

The Russian scholars went to the oasis by helicopter, located 370 km east of the Russian South Pole base. The stone bottom is under the influence of a strong, warm air current. A particularly interesting aspect is the extraordinary dryness of the sky, which can be compared to the dryness of the sky above a desert.

The flora is extremely sparse and consists mainly of different types of black, gray and white lichen on the stones. There are also other mosses here and there in the bed of the rivers, but this sparse vegetation only covers a very small part of the oasis, which is furthermore a stone desert.

The only animal life that was observed was a number of birds, a snow-white storm finch, nesting on the rocks, and a small black bird.

The fact that the "warmth of the rocks" was spoken of would indicate that the oasis is a center of subterranean radioactivity caused by fissile material such as uranium. It is believed that such a radioactivity is one of the main sources of heat just below the earth's crust.

Original text plus Dutch clipping:

Russen in 'warme' oase bij zuidpool. Geleerden van de Russische zuidpool expeditie hebben een 'oase' bezocht op de zuidpool, waar de temperatuur midden op de dag tot 77 graden Fahrenheit (25C) stijgt en waar enig primitief plantenleven is. Aldus deelt Radio Moskou mee.

De oase is ongeveer 500 vierkante km groot en bevindt zich in Queen Mary-land, aan de oostelijke rand van het zuidpoolgebied. De oase werd reeds in 1948 ontdekt door een waarnemer van een Amerikaanse expeditie, die er boven vloog, maar volgens de Russen is de oase thans voor het eerst door mensen betreden.

De Russische geleerden hebben zich per vliegtuig naar de oase begeven. Deze ligt 370 km ten oosten van de Russische zuidpool basis. Bij het onderzoek van de oase is gebruik gemaakt van een hefschroefvliegtuig. De stenen bodem komt onder de invloed van sterke, warme luchtstromingen. Een bijzonder belangwekkend aspect is de buitengewone, droogte van de lucht, die vergeleken, kan worden met de droogte van de lucht boven een woestijn.

De flora is uiterst schraal en bestaat hoofdzakelijk uit verschillende soorten zwart, grijs en wit korstmos op de stenen. In de bedding van de riviertjes komen ook hier en daar andere mossen voor, maar deze schrale plantengroei bedekt slecht een zeer klein gedeelte van de oase, die verder een steenwoestijn Is.

Het enige dierlijke leven dat men waarnam was een aantal vogels een sneeuwwitte stormvink, die op de rotsen nestelde, en een kleine, zwarte vogel.

Het feit, dat gesproken werd over de 'warmte van de rotsen,' zou erop wijzen, dat de oase een centrum is van onderaardse - radioactiviteit, veroorzaakt door splijtbaar materiaal zoals uranium. Aangenomen wordt, dat een dergelijke radio-activiteit een van de voornaamste bronnen is van de warmte die vlak onder de aardkorst aanwezig is.

Source: Het Vrije Volk, 09 Februari 1956.
09 02 1956 zuidpool planten vogels