User Rating: 4 / 5

Star ActiveStar ActiveStar ActiveStar ActiveStar Inactive
 

Fantastic plan from Goddard Center
newspaper 113 July 1962, Americas want to promote asteroid, to second moon.

Su Shu Huang - a research assistant at the famous Goddard Space Center in Greenbelt (Maryland) - has unveiled a new sensational project from the barely filled planning cabinet of the American program for cosmic research. Indeed, under his leadership, an investigation is currently being conducted into the possibility of "catching" a second moon for the earth.

For this purpose, an asteroid or plant adenoid is intended. About 50,000 of these asteroids - according to some scholarly chunks of an exploded planet between Mars and Jupiter, according to others the material "that has remained" in the formation of a planet that according to all sorts of calculations and the practices of astronomy between Mars and Jupiter should - circle around the sun like miniature planets and sometimes come very close to the earth on their long journeys. The existence of asteroids has only been known since 1801. It was the Italian astronomer Piazzi who, on January 1, 1801, signaled the first asteroid, which he named Ceres. In the following three years three more were discovered, namely Pallas, Juno and Vesta. After 1845, when the first star maps were published, a complete asteroid hunt started, including the amateur astronomer Wolff 580 and Rheinmuth 980. After 1891, when the photographic aspect had conquered an important place in the world of astronomy, a large number of asteroids were again observed. Most were only observed once and some suddenly disappeared to never come back. Well-known asteroids are Hidalgo, which even cuts the orbit of Saturn; Icarus which cuts the orbit of Mercury and comes closest to the sun, and Eros with its diameter of 25,000 meters.

WITH MULTI-STRAIGHT ROCKET

Theoretically, the Goddard Space Flight Center plan comes down to the following: a multi-stage rocket should send to one of these miniature planets (of which only about a few hundred meters or several kilometers in diameter) if it is in one of the favorable position. After a "soft landing" of the rocket on the crumbly celestial body, the last stage of the rocket should take effect, with such a thrust that the self-velocity of the asteroid falls backwards within the magnetic field of the earth and gets caught. After a while the asteroid then reached its orbit as a permanent (second) moon of the earth, the speed would have to be increased slightly by means of the rocket; This way this cosmic space debris could circle around the earth.

OF VALUE

Although artificially obtained, but nevertheless completely natural - second moon of the Earth may be an invaluable study object for science, not the least in connection with the investigation of celestial bodies in the vicinity of our planet. The results of these investigations may be of the greatest importance as preparatory work for the landing of manned space ships on planets such as Mars and Venus. And besides - according to at least NASA (the American agency for aerospace) - the possession of such a second moon would also be very important for the US for further exploration and "conquest" of space. America could, after all, establish a launching base without stranding on certain legal difficulties.

Image: Asteroiden, pieces of stone that revolve around the sun as solid planets in fixed orbits.

Original text plus clipping in Dutch:

Fantastisch plan van Goddard Centrum Amerika wil asteroïde tot tweede maan promoveren Dr. Su Shu Huang — wetenschappelijk medewerker aan het bekende Goddard Ruimtevaartcentrum in het Amerikaanse Greenbelt (Maryland) — heeft een nieuw sensationeel project uit de tot barstens toe gevulde plannenkast van het Amerikaanse programma voor kosmisch onderzoek onthuld. Onder zijn leiding v/ordt namelijk op het ogenblik een onderzoek ingesteld naar de mogelijkheid om vanaf de aarde een tweede maan te „vangen". Hiervoor heeft men speciaal op het oog een asteroïde oftewel planteoide. Ongeveer 50.000 van deze asteroïden — volgens sommige geleerden brokken van een geëxplodeerde planeet tussen Mars en Jupiter, volgens anderen het materiaal dat „is blijven liggen" bij de vorming van een planeet die volgens allerlei berekeningen en de wetten van de astronomie tussen Mars en Jupiter aanwezig had moeten zijn — cirkelen om de zon als miniatuur-planeten en komen op hun lange tochten soms zeer dicht bij de aarde. Het bestaan van asteroïden is pas sedert 1801 bekend. Het was namelijk de Italiaanse astronoom Piazzi die op 1 januari 1801 de eerste asteroïde signaleerde, die hij de naam Ceres gaf. In de drie daaropvolgende jaren werden nog drie andere ontdekt, namelijk. Pallas, Juno en Vesta. Na 1845, toen de eerste sterrenkaarten gepubliceerd waren zette een complete asteroiden-jacht in, waar bij o.a. de amateur-astronoom Wolff 580 en Rheinmuth 980 ontdekkingen deden. Na 1891 toen het fotografisch aspect zich een belangrijke plaats had veroverd in de wereld van de astronomie, werd opnieuw een groot aantal asteroïden gesignaleerd. De meeste zijn slechts eenmaal waargenomen en sommige verdwenen plotseling om nooit terug te komen. Bekende asteroiden zijn Hidalgo, die zelfs de baan van Saturnus snijdt; Icarus die de baan van Mercurius snijdt en het dichtst bij de zon komt, en Eros met zijn diameter van 25.000 meter.

MET MEER-TRAPS-RAKET

In theorie komt het plan van Goddard Space Flight Center op het volgende neer: er zou een meertrapsraket naar een van deze miniatuur planeten (waarvan veile slechts een diameter van een paar honderd meter of enige kilometers hebben) moeten zenden als hij zich in een voor de aarde gunstige positie bevindt. Na een "zachte landing" van de raket op het brokkelige hemellichaam zou de laatste trap van de raket in werking moeten treden, en wel met een zodanige stuwkracht dat de eigen snelheid van de asteroïde in die mate terugloopt dat hij binnen het magnetisch veld van de aarde wordt gevangen. Als de asteroïde na enige tijd zijn baan als permanente (tweede) maan van de aarde zou hebben bereikt zou de snelheid door middel van de raket weer iets moeten worden opgevoerd; hiermee zou men een constante kringloop van dit kosmisch stuk puin rond de aarde kunnen garanderen.

VAN ONSCHULDIGE WAARDE

Deze — weliswaar kunstmatig verkregen, maar niettemin volkomen natuurlijke — tweede maan van de aarde zal voor de wetenschap een studieobject kunnen zijn van onschatbare waarde, niet in de laatste plaats in verband met het onderzoek van de hemellichamen in de nabijheid van onze planeet. De uitkomsten van deze onderzoekingen zullen mogelijk van het grootste belang kunnen zijn als voorbereidend werk voor de landing van bemande ruimteschepen op planeten als Mars en Venus. En daarnaast — zo beweert althans de NASA (het Amerikaanse bureau voor lucht- en ruimtevaart) — zou het bezit van een dergelijke tweede maan ook voor de verdere exploratie en "verovering" van de ruimte zeer belangrijk zijn voor de V.S. Amerika zou hierop immers een lanceerbasis kunnen vestigen zonder te stranden op bepaalde juridische moeilijkheden.

Afbeelding: Asteroïden, stukken steen die als volwaardige planeten in vaste, banen om de zon wentelen.

Source: Nieuw Guinea koerier, 13 juli 1962.
1962 07 14 goddard second moon